در صورت نبودن مانع با تنوين مىپذيرد همچون تنوين در كلمه « زيد » . 2 - تنوين تنكير و آن تنوينى است كه دلالت برنكره بودن اسم دارد مانند تنوين در « رجل » . 3 - تنوين مقابله و آن تنوينى است كه در جمع مؤنّث آمده بعوض و مقابل « نون » در جمع مذكّر سالم مانند تنوين در « مسلمات » كه در مقابل نون در مسلمون » مىباشد . 4 - تنوين عوض و آن تنوينى است كه بجاى كلمه محذوف باسم ملحق مىكنند و آن از سه حال خارج نيست : الف : عوض از جمله مانند تنوين در « يومئذ » و « حينئذ » كه در اصل يوم اذ كان كذا و حين اذا كان كذا بوده پس تنوين در ايندو عوض از جمله « اذ كان كذا » مىباشد . ب : عوض از كلمه مانند كلّ يموت يعنى كلّ نفس يموت پس تنوين عوض از « نفس » است . ج : عوض از حرف همچون تنوين در جوار و رام كه در اصل جوارى و رامى بوده و ياء حذف شد و تنوين را عوض از آن قرار داده‌اند . سپس شارح در مقام تعريف تنوين برآمده و مىگويد : تنوين نونى است كه در لفظ آمده ولى در خطّ نوشته نمىشود . قوله : المنقسم للتّمكّن الخ : كلمه « لام » در « للتّمكّن » به معناى « الى » است . قوله : وحدّه : يعنى وحدّ تنوين . شرح عربى : و النّداء ، اى الصّلاحيّه لان ينادى . ترجمه و شرح : مصنّف گويد : يكى ديگر از علائم اسم نداء است . شارح مىگويد :